خرما
به گفته وي، 100 گرم خرما حاوي 5/1 درصد پروتئين گياهي از جنس مرغوب ميباشد. اين متخصص تغذيه با اشاره به اين كه در خرما، مقداري نيز فيبر غذايي موجود است، اظهار ميكند: فيبر موجود در خرما براي سلامت دستگاه گوارش و تغذيه بسيار مناسب است، علاوه بر آن كارتنوئيد يا مواد رنگي در خرماست كه پيشساز ويتامينA و آنتياكسيدان محسوب ميشود كه جلوي ضايعات و سرطاني شدن سلولها را ميگيرد.
دكتر درستي يادآور ميشود: خرما علاوه بر نكات گفته شده، مقدار قابل توجهي فولات و يا همان اسيدفوليك به بدن ميرساند كه جهت خونرساني براي بدن لازم است و زنان هنگام بارداري مجبور ميشوند علاوه بر دريافت فولات از طريق غذا، قرص آن را نيز مصرف كنند.
فولات به عنوان ماده خونساز در خرما موجود است؛ هرچند كه مقدار آهن خرما آنچنان زياد نيست، به همين جهت براي خونسازي بدن احتياج به 3 ماده مغذي فولات، آهن و ويتامين12 B دارد كه در غذاهاي حيواني يافت ميشوند. پس براي اين منظور بايستي از غذاهاي متنوع استفاده كرد.
اين متخصص تغذيه يادآور ميشود: ويتامينC يكي ديگر از مواد مغذي خرماست كه اين ويتامين براي جلوگيري از بيماريهاي خطرناك خونريزيدهنده يا همان اسكوربوت لازم است و بايد بدن هر فرد در طول روز، 60 ميليگرم ويتامينC دريافت كند كه تقريبا در هر 100 گرم خرما 14گرم ويتامينC موجود است.
وي درخصوص پتاسيم موجود در خرما خاطرنشان ميكند: پتاسيم در اين ميوه به ميزان قابل توجهي موجود است كه براي جلوگيري از پرفشاري خون و براي كار صحيح عضلات و اعصاب ضروري است كه به هم خوردن آن در بدن، بسيار خطرناك است. علاوه بر آن، خرما حاوي ميزان قابلتوجهي منيزيم است كه براي اعصاب و عضلات ضروري است